Mijn naam is Aradhana Girjasing. Ik groeide op als oudste dochter in een Surinaams-Hindoestaanse familie, in een omgeving rijk aan culturen en verhalen. Misschien is daar wel mijn nieuwsgierigheid ontstaan naar wat mensen vormt. Naar wat zichtbaar is, maar vooral ook naar wat onder de oppervlakte blijft. 

Sinds 2018 werk ik als sociaal werker. In die jaren heb ik honderden verhalen gehoord. Van mensen die allemaal hun eigen leven, achtergrond en omstandigheden meebrachten, maar bij wie ik ook steeds dezelfde behoefte zag: gezien worden als mens, zonder gereduceerd te worden tot een probleem. 

Ik zie veel. En ik luister goed.

Er ontgaat me niet zo snel iets. 

Ik observeer. Ik luister naar wat je zegt, maar ook naar wat je misschien niet zegt. Naar de woorden die je kiest, de dingen waar je omheen draait. Dat betekent niet dat ik altijd weet wat er aan de hand is. Wel dat ik nieuwsgierig genoeg ben om ernaar te vragen. 

Ik ben van nature direct. Dus mijn hele leven al. Soms werd dat omschreven als té direct. Inmiddels zie ik vooral de waarde ervan. Ik houd ervan als dingen helder worden. Ik denk graag in mogelijkheden en oplossingen, maar wel binnen de werkelijkheid. Niet alles is op te lossen. Niet iedere keuze is makkelijk. En soms is een eerlijk gesprek waardevoller dan een geruststellend antwoord. 

Mijn directheid staat voor mij nooit los van respect. Ik wil weten wie er tegenover me zit. Wat jij meeneemt. Waar je vandaan komt. Wat voor jou belangrijk is. 

Ongemak vind ik niet per definitie iets wat we moeten vermijden. Soms is het juist een punt waarop iets interessants wordt. Waar je anders naar een situatie kunt kijken. Waar ruimte ontstaat voor reflectie, een andere vraag of een oplossing waar je zelf nog niet op was gekomen. 

Geen stappenplan…

Ik werk professioneel en met gepaste afstand, maar ik geloof niet dat mensenwerk werkt wanneer je jezelf volledig buiten het gesprek houdt. Present zijn is voor mij geen methodiek. Het is de basis. Dus nee, ik heb geen stappenplan waarmee ik je van A naar B breng. 

Ik wil eerst weten wat jij nodig hebt. Wat je voelt. Wat er speelt. Wat je zelf al ziet en misschien nog niet onder woorden kunt brengen. Daar beginnen we.